vrijdag 5 augustus 2011

Grimani en Muccino

Al weer een week geleden dat ik met de trein aankwam in Rome.
Drie uur vertraging als gevolg van een stationsbrand, en dan nog alleen dankzij een snelle overstap in Florence van de slaaptrein naar de HSL. Dat betekende in plaats van rustig naar het hotel wandelen en dan naar uitgeverij Salerno, nu snel per taxi naar het uitgeverijkantoor. De taxi sneed door het verkeer, maar de bestuurder kreeg halverwege ruzie met een voorligger die te traag aan de kant ging. Dat leverde een uiterst Italiaans tafereel op van bloemrijk scheldende chauffeurs. De teller tikte natuurlijk door, en de vraag blijft dan knagen hoeveel procent van de extra kosten voor de andere automobilist zijn in zo'n geval...
Maar als het project Breviario Grimani met enig succes verloop kan er wel een taxiritje-met-ruzie vanaf. Dit bijzondere zestiende-eeuwse Vlaamse handschrift, dat in Venetië berust,  is door de Romeinse collega's op onnavolgbare wijze gereproduceerd. Eén exemplaar van de facsimile-uitgave moet een belangstellende wel € 22.000,00 kosten.
Zo'n bedrag roept natuurlijk allerlei vragen op, die hier niet kort te beantwoorden zijn. Het hele complex van dilemma's rond de bedragen die voor kunst worden betaald, in het licht van de nood in de wereld, is hier ook aan de orde. Wie veel geld in beheer heeft kan het aan allerlei mooie en nuttige dingen besteden. Of een (nog niet eens echt, maar nagemaakt) renaissance-kunstwerk van tweeëntwintigduizend euro verantwoord geldbesteden is, is een individuele beslissing. Dat Afrika ook geld nodig heeft is evident. 's Avonds in de open lucht langs de Tiber de film Un altro mondo bekeken. Ik geloof dat niet diezelfde avond, maar de avond ervoor de recette naar de Italiaanse 555 ging.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten