vrijdag 11 november 2011

Fruitbakjes en Bijbelstudie


Ze zullen nu wel allemaal bezorgd zijn, mag ik hopen, de fruitbakjes die vorige week tijdens de Dankdag-avondkerkdienst op de liturgische tafel klaar stonden.
De bedoeling was dat mensen een paar vruchten mee zouden nemen, die dan in bakjes gingen en bezorgd zouden worden bij ouderen en anderen die de erediensten van onze gemeente niet meer kunnen bijwonen. En hoewel een enkel gemeentelid op het plan reageerde met de melding dat ouderen tegenwoordig voldoende vitamines binnenkrijgen, begrepen de meesten toch wel dat het niet primair om het fruit ging.
Men begreep het zelfs zo goed dat men niet met enkele vruchten aankwam maar met zakken vol. Door snel schakelen konden er extra bakjes worden gevuld, en er konden ook nog spontaan namen worden bedacht van mensen binnen en buiten de gemeente die voor ontvangst in aanmerking kwamen. Ook lukte het zonder moeite om na afloop van de dienst enkele tientallen brengers te vinden.
Aardig was dat de verdeling in volstrekte willekeur gebeurde: niemand wist naar wie hij of zij toegestuurd zou worden. Al vrij snel kwamen er verhalen los van mensen die voor het eerst ergens over de vloer kwamen en daar zeer van hebben genoten. Ook van mensen die zeiden: dat is nu opmerkelijk, ik denk al een hele tijd dat ik daar eens langs moet en nu word ik er zomaar heen gestuurd. Zoiets kun je toeval noemen, of leiding. En je kunt zeggen: waarschijnlijk lopen er in een kerkelijke gemeente voortdurend allerlei mensen rond met van meerdere broers en zussen het knagende gevoel dat ze er eens langs moeten, dus dat levert een behoorlijke statistische kans op dat ze dan net het bakje van zo iemand in handen geduwd krijgen. Hetgeen overigens niets afdoet aan de leiding die daarin niettemin schuilt.

Na afloop van de betreffende dienst bleef een aantal vrouwen achter voor een dankdagbijbelstudieavond in het teken van dankbaarheid. Wat tijdens die samenkomst, en rondom in ons gemeenteleven, tot veler verrassing bleek, was dat een heleboel mensen druk doende zijn de hele Bijbel in een jaar door te lezen. Aanleiding is het gemeentelijke jaarthema Leren van Gods liefde, waarvan één element is een Bijbelleesrooster voor het lezen van de hele Bijbel in één jaar. Dat rooster levert flinke lappen leestekst op. En mensen zijn daar nu echt mee bezig, en vinden er ook nog eens veel vreugde in. Ik weet van iemand die tijdens het nuttig handwerken de Voorleesbijbel aanzet, en zo zelfs een voorsprong neemt op het rooster. En ik hoor ook van verschillende kanten dat lezers met veel plezier de nieuw verschenen Studiebijbel Het Nieuwe Leven gebruiken, om bij het lezen van tekstgedeelten die vragen oproepen ondersteund te worden in het zoeken naar een betekenis voor hun leven. Anderen gebruiken liever een studiebijbel die wat meer een studiebijbel is, zoals bijvoorbeeld de Studiebijbel in Perspectief.

Bijzonder vind ik het wel. Zowel die bakjes fruit als dat Bijbellezen.


Geen opmerkingen:

Een reactie posten