woensdag 2 november 2011

Gebedenboek

Afgelopen zaterdag aanvaardden we in de ochtendstond de reis naar Antwerpen. Een treinreis van ruim vier uur vanaf Leeuwarden met leesstof en fourage, en een steekkarretje met twee grote dozen, waarin het Breviario Grimani.
Het wat?
Het Grimani Brevier is één van de beroemdste handschriften uit Vlaanderen, en de Italiaanse uitgeverij Salerno heeft er een facsimile van gemaakt. Ik heb er denk ik al over geschreven toen ik een paar maanden geleden Rome bezocht om het boek te bekijken en over de import te overleggen.
Want de verkoop van de magnifieke facsimile-heruitgave van het handschrift verloopt via Franeker. Bekijk maar meer over het project op de speciale website. En dat we ermee naar Antwerpen moesten had te maken met de grote Boekenbeurs van Antwerpen. Een enorm evenement, met een soort RAI vol boeken. Als je alle stands langs loopt zonder een boek aan te raken ben je zeker een half uur verder.
Onze man in Vlaanderen, Arnold Eloy van Mens en Cultuur uitgevers, heeft de kleinste stand op de beurs (die nog tot 11 november loopt) en hij genereert belangstelling voor deze uitgave onder het motto: het duurste boek in de kleinste stand.
Het lag in de bedoeling dat ook de Koning der Belgen Albert II de beurs zou bezoeken. We hopen natuurlijk dat hij nog geen sinterklaaskadootje voor de Koningin der Belgen heeft.
Uiteraard hebben we de Antwerpse binnenstad bezocht en daar onder meer geconstateerd dat de economische crisis en de afbraak van het winkelen in binnensteden hier nog niet is doorgedrongen. Even iets drinken op een terras zat er niet in: alles vol. Een bankje en heerlijk vruchtensap van de Spar was een prima alternatief. Het halen van de trein terug was lastig, want op de Meir kon je letterlijk op de hoofden lopen. Of die mensen allemaal ook iets kopen kun je natuurlijk niet zien. Maar de mensen zien er in Antwerpen welvarend uit.
En we zijn natuurlijk ook welvarend. Zeer welvarend. Goed om dat te constateren op Dankdag. Laten we onze gebedenboeken er maar bij openslaan. Die hoeven dan geen verkoopprijs van € 22.000 te hebben. En misschien moet je maar gewoon hopen dat er van die Grimani niet één verkocht wordt - omdat de mensen er nuttiger doelen voor hebben, voor dat geld.
Aan de andere kant: die facsimile is echt wel heel mooi en bijzonder. Maar dat had ik eerder ook al eens geschreven, meen ik.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten