woensdag 7 december 2011

Texel, kerk in Den Hoorn, Voskamp


Tja, je duikt weer midden in het werk en voor je het weet zijn er al weer drie dagen voorbij.
Maar ons weekje Texel is nog niet helemaal weggezakt.
Allereerst al niet vanwege de bureaubladfoto. Die roept die niet te beschrijven waddensfeer, waddenkleuren, dat waddenlicht een beetje op. Ik kan er altijd weer beduusd van zijn, hoe juist die pasteltinten lichtblauw, lichtgrijs, lichtbruin, lichtgroen, lichtgeel van zee, strand, duinen, helmgras, hoe die je kunnen overweldigen. Heerlijk. En veel zon, de beloofde regen kwam steeds een dag later. Wel wolken, maar dat maakt het alleen maar mooier. Op de laatste dag kwamen we aan het eind van de middag een duinovergang over en zagen de zon bijna recht tegen de branding aanschijnen. Zoiets zilverwitglashelders heb ik nog niet vaak gezien.

Ann
Vergeef me het wat uitbundige taalgebruik. Het weekje Texel was deels een werkweek. We kondigen in de voorjaarsaanbieding van Uitgeverij Van Wijnen het boek Duizendmaal dank (One Thousand Gifts) aan. Een wonderbaarlijk boek, geschreven in een associatieve po√ętische stijl die de Amerikaanse uitgever (Zondervan) ertoe bracht een vertaalwaarschuwing af te geven: weet waar je aan begint. Die prikkel was voor mij genoeg om te zeggen: dat wil ik dan nog wel eens zien. En dus was dit weekje vrijaf (deels) een vertaalweek. Met het risico van lichtjes aangestoken te worden door de taalvondsten, stapelingen van associaties, en creatieve invallen van Ann Voskamp.
            Niet dat die de kern uitmaken van waarom haar boek de moeite waard is, al is het wel een wezenlijk onderdeel. Essentie van wat Voskamp naar voren brengt is dat het vanuit de boodschap van de Bijbel mogelijk is om van het leven waar we midden instaan te genieten als geschenk van God, wat ons ook overkomt. Dat is een boodschap die uitwerking nodig heeft. Wacht maar op het boek, de planning is dat het er in het late voorjaar is. Ik zal er vast nog wel meerdere keren op terugkomen. [Wie vast iets wil proeven, kijk hier – wat een uitdaging om er in het Nederlands iets net zo indringends van te maken!] [Een door Ann Voskamp geschreven Adventsleesrooster is aan te vragen via de weblog van Janneke Burger: jannekesjoligewereld.]

Die hebben we wel
Voor de kerkgang op de zondag was de keuze gevallen op een baptistengemeente in Den Burg met een naar verluid gereformeerd opgevoede voorganger. Het adres Julianastraat zoveel was op een krant gekrabbeld, maar op zondagochtend was de bijbehorende plaats ineens niet meer helemaal helder – al die plaatsnamen met voorvoegsels op Texel ook… In Den Hoorn was niet zo gauw een Julianastraat te vinden. Dus maar even vragen aan een passerend echtpaar: weet u de Julianastraat? Die hebben we hier niet. We zoeken een kerk. Die hebben we hier wel (big smile) – en er volgde een mooie dienst in de bijzondere PKN-kerk van Den Hoorn. Ja, een mens wikt wat af, maar beschikken staat nog altijd aan een Ander.



Geen opmerkingen:

Een reactie posten