vrijdag 29 juni 2012

Geen grutto's

De roeping van christenen in een gebroken schepping. Daarover sprak dogmaitek-hoogleraar Barend Kamphuis tijdens de conferentie Rijk en groen van A Rocha Nederland. Hij refereerde aan de grutto's die hij als jongen overal om zich heen zag en hoorde, en nu nauwelijks meer. En hij verbond die waarneming met zijn geloof. De geschapen wereld was goed, is bedorven door de in zonde gevallen mens, maar wordt weer verlost door Hem die voortdurend blijft scheppen. Dat proces is aan de gang; inzet van christenen voor de natuur is goed en van belang, maar de hemel op aarde is het nog niet.
Toch kan het wel degelijk als een stukje hemel op aarde voelen als je het voorrecht mag beleven op de fiets naar je werk te peddelen en dan zomaar even zonder met een verrekijker te hoeven turen een dikke dertig verschillende vogels hoort en ziet. Akkoord, ik rij een beetje om via het Hitzumer Binnenpad, maar toch heus niet zo'n eind.
En, het zij toegegeven, grutto's zaten er niet bij.

vrijdag 22 juni 2012

Nacht

Twee winnaars tijdens de Nacht van de Theologie. Ook nog iemand die een prijs kreeg voor zijn hele oeuvre, Huub Oosterhuis - en je vraagt je af of er nu ook elk jaar een oeuvreprijs komt, maar wie zou je die dan na Oosterhuis moeten geven. En verder nog iemand die het best gekleed was - maar de jaarprijzen waren voor twee heren die we zeker geen outsiders zouden kunnen noemen, al zal lang niet iedereen gedacht hebben dat Gerben Heitink als winnaar uit de bus zou komen.
Aardig was om in de auto terug naar Franeker Erik Borgman en Gerben Heitink beiden te horen uitleggen dat ze eigenlijk niet zo dol zijn op bijeenkomsten als de Nacht van de Theologie. Toch waren ze er. Ik ken nog wel zo iemand - en als je er dan bent en met genoegen tafelt met aardige mensen en mooie muziek hoort en ontroerd wordt door intens gezongen intense teksten:

Wat ik gewild heb wat ik gedaan heb
wat mij gedaan werd wat ik misdaan heb
wat ongezegd bleef wat onverzoend bleef
wat niet gekend werd wat ongebruikt bleef
al het beschamende neem het van mij.
En dat ik dit was en geen ander,
dit overschot van stof van de aarde:
dit was mijn liefde.
Hier ben ik.

... dan heb je een mooie avond.