vrijdag 21 december 2012

Dat hebben wij lang begeerd

Laten we het er maar op houden dat dit mijn laatste blogbericht van 2012 wordt. Een mens moet ook van ophouden weten.
Een wat wrange formulering op de dag van het einde van de Maya-kalender? Daarover ga ik het nu niet hebben - we gaan toch gedenken dat Jezus Christus in deze wereld vol eindtijdangst zich tussen de tobbers (onder wie ik mijzelf ook reken) vestigde en hun leven kwam delen.

Liefde en Heilige Geest, die vergaan niet, en dus is er hoop voor de wereld. Hoop die de profeten lang begeerden. Het Weerts Liedboek van rond 1500 bezingt het zo:

Ons kompt een schip, geladen
Tot aan het hoochste boirt;
Het brengt den soon des Vaders,
Dat ewentlike wort.

Dat schepken dat kompt gestreken,
Het brengt ons rijken last,
Die minne is dat seyle,
Die Heilige Geest die mast.

Doe spraken die propheten:
Dat hebn wy langh begheert,
Dat God den hemel ontsloete
En quam hier nederweert.

Er zijn in de Kersttijd altijd wel momenten dat een mens de vraag bekruipt of het allemaal niet wat minder kan. Maar hoe zouden we ons inhouden bij zo'n boodschap. Ikzelf ga dat toch maar niet doen, en dus volop zingen de komende dagen. Wees welkom in Leeuwarden en Franeker bij een prachtige Christmette, met onder meer Praetorius' magistrale Puer Natus in Bethlehem.
En zing zelf, waar u ook bent, met een dankbaar hart.

De Schrift leert ons de Heer elk moment te verwachten met zijn definitieve verlossing. Maar mocht het toch nog even moeten en mogen duren, dan graag bij leven en gezondheid tot in 2013.




Geen opmerkingen:

Een reactie posten