dinsdag 5 februari 2013

Kruisende teksten

Het is een intrigerend verschijnsel dat veel mensen wel zullen herkennen. Bij mij deed het zich afgelopen zondagmiddag weer eens voor. Ik zat in Een tuin in het water te lezen, het mooie boek over reizen in Engeland van J.W. Schulte Nordholt. Kennelijk een geliefd boek, want ons antiquariaat heeft het niet voorradig. Wel allerlei andere mooie boeken van Schulte Nordholt trouwens, zoals een bijzonder jaarwisselingsboekje dat hij in 1990 schreef voor Prisma Lectuurvoorziening, een organisatie die recensies maakte voor de Nederlandse bibliotheken. Of de hymnenbundel die hij samen met Jan van Biezen maakte.
Maar terug naar zijn Engeland-boek. In het hoofdstuk 'Van Dover naar Devon' schrijft hij enkele bladzijden over Sir Walter Raleigh, de ontdekkingsreiziger die Amerika veroverde voor Queen Elisabeth (ietwat kort door de bocht). Hij schonk ons ook tabak; de Amerikaanse komiek Bob Newhart heeft er een befaamde sketch over. Schulte Nordholt vertelt dat in het dorpje Henstridge bij Shaftesbury men nog de plaats aanwijst waar een dienstbode een emmer water over de rokende Raleigh wierp omdat ze dacht dat hij in brand stond.
Als Nordholt vervolgens geschreven heeft over de verhouding tussen Raleigh en zijn koningin Elisabeth komt deze passage: "Groots en ijdel is zo'n leven, ijl als rook, een spel. Zijn verhouding tot de koningin is een pastorale, hij onderneemt het een herderlijk heldendicht voor haar te schrijven, waarin zij optreedt als zijn Diana, zijn kuise maan..." Tijdens het lezen van deze passage stond een CD op met Bachs cantate 62, Nun komm, der Heiden Heiland. En precies op het moment dat ik de woorden 'kuise maan' las, zong de tenor in zijn aria de woorden "O Wunder! die Keuschheit wird gar nicht beflecket."
Waarom kruiste zich de kuisheid hier? Over zoiets kan een mens op zo'n zondagmiddag best een tijdje nadenken, maar dat heb ik niet al te lang gedaan. De volgende aria, voor de bas, "Streite, siege, starker Held" heb ik maar ter harte genomen. Die oproep is ook op het terrein van de kuisheid onverminderd aan de orde.
Bovendien naderde de middagdienst, met een boeiende preek waarvan de voorganger na afloop aangaf dat het prachtige boek van Carson Zo is God een belangrijke inspiratiebron was geweest. Dat doet goed, evenals het feit dat dat boek van Carson zich stilletjes tussen de boeken van Tim Keller heeft genesteld op de lijst van best lopende Van Wijnen-boeken. Dingen om dankbaar voor te zijn.


Geen opmerkingen:

Een reactie posten