donderdag 30 mei 2013

Dwars of rechtop

De hele Bijbel in een echt zakboekje. Dat biedt uitgeverij Dwarsligger. En dan ook nog naar keuze in de Nieuwe Bijbelvertaling of in de Herziene Statenvertaling.
Vanochtend tijdens de koffie gingen ze even rond, en de reactie is eigenlijk telkens hetzelfde: men deinst terug. Zo ging het tussen de middag thuis ook. Alsof je een tik tussen je ogen krijgt.
Zo'n kleine letter, zulke volle bladzijden, oef, dat komt aan. Bij Spreuken gaat het nog, maar Kronieken of Handelingen, pfff.

  De Nieuwe Bijbelvertaling (NBV) en Herziene Statenvertaling (HSV) verschijnen in het formaat dwarsligger. Beeld Jongbloed

Je moet wel even een drempel over om op deze manier tekst tot je te nemen. Maar ben je die drempel over, dan heb je wel een échte zakbijbel, die je overal bij je kunt hebben, die je hangend aan een stang in de metro vanuit je andere hand lezen kunt. Zo'n 1400 bladzijden en met vijf euro introkorting.

Of dat dan per se overdwars had gemoeten is een andere vraag. Collega Jan Zweers van het antiquariaat riep meteen: o, maar ik heb ze nog wel kleiner!



Ik heb ze nu voor mijn neus liggen op m'n bureau. Twee Statenvertalinkjes, één van 12 x 7 en één zelfs van 9 x 6. En dan ook nog met Psalmen en gezangen erbij en de Catechismus en liturgische formulieren. Ze liggen bij het antiquariaat vooraan bij de deur voor ieder die er een mee wil pakken als hij of zij ons in Franeker met een bezoekje vereert. Tientje, vijftien euro, aan zo'n bedrag moet u denken.

Niks niet dwars, gewoon rechtop.

vrijdag 3 mei 2013

Huygens, De Ruyter en Voorburg

Allemaal naar Den Haag, wie onze geschiedenis liefheeft. Naar de Huygens-tentoonstelling. Twee mastodonten van onze vaderlandse historie staan daar in de schijnwerper. Christiaan Huygens, de grote wetenschapper. En die geweldige Constantijn, dichter, kunstverzamelaar, diplomaat. Componist ook, van prachtige liederen, zoals Laetatus sum.

Ik heb wel eens de stille ambitie gehad om een biografie van Constantijn Huygens te schrijven. Eens heerlijk in zo'n leven duiken. Zijn christen-zijn, zijn Gouden Eeuwer zijn, zijn musicus zijn, de mensen die hij ontmoette, de wereld waarin hij leefde.
Wel kreeg mijn bewondering voor hem een beetje een knauw toen ik (volgens mij in de De Ruyter-biografie van Prud'homme van Reine) las hoe Huygens behoorlijk neerkeek op Michiel de Ruyer - te gewoon voor deze hoge heer. Het verhaal dat Huygens geen zin had om bij De Ruyter in huis binnen te komen, en in zijn vriendenkring de spot met hem en zijn vrouw dreef, nam mij niet voor hem in.

Maar daarom blijft hij natuurlijk een reus uit onze geschiedenis, en vader en zoon samen een reuzentweetal. De tentoonstelling biedt zo te zien veel, en je kunt ook nog een boottochtje maken naar Hofwijck, dat prachtige kasteeltje waar ik in mijn jeugdjaren zo vaak langs  kwam. Onder meer elke zondag, op weg naar de Franse Kerk - ook al zo'n bouwkundig pareltje in mooi Voorburg!