vrijdag 3 mei 2013

Huygens, De Ruyter en Voorburg

Allemaal naar Den Haag, wie onze geschiedenis liefheeft. Naar de Huygens-tentoonstelling. Twee mastodonten van onze vaderlandse historie staan daar in de schijnwerper. Christiaan Huygens, de grote wetenschapper. En die geweldige Constantijn, dichter, kunstverzamelaar, diplomaat. Componist ook, van prachtige liederen, zoals Laetatus sum.

Ik heb wel eens de stille ambitie gehad om een biografie van Constantijn Huygens te schrijven. Eens heerlijk in zo'n leven duiken. Zijn christen-zijn, zijn Gouden Eeuwer zijn, zijn musicus zijn, de mensen die hij ontmoette, de wereld waarin hij leefde.
Wel kreeg mijn bewondering voor hem een beetje een knauw toen ik (volgens mij in de De Ruyter-biografie van Prud'homme van Reine) las hoe Huygens behoorlijk neerkeek op Michiel de Ruyer - te gewoon voor deze hoge heer. Het verhaal dat Huygens geen zin had om bij De Ruyter in huis binnen te komen, en in zijn vriendenkring de spot met hem en zijn vrouw dreef, nam mij niet voor hem in.

Maar daarom blijft hij natuurlijk een reus uit onze geschiedenis, en vader en zoon samen een reuzentweetal. De tentoonstelling biedt zo te zien veel, en je kunt ook nog een boottochtje maken naar Hofwijck, dat prachtige kasteeltje waar ik in mijn jeugdjaren zo vaak langs  kwam. Onder meer elke zondag, op weg naar de Franse Kerk - ook al zo'n bouwkundig pareltje in mooi Voorburg!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten