donderdag 18 december 2014

117.000 kilo



Een van de mooiste theologische anekdotes van de afgelopen jaren was die over Rick Warren die tijdens een doopplechtigheid in zijn Saddleback Church plotseling een ingeving kreeg over het thema overgewicht. Tijdens een grootschalige doopplechtigheid van een aantal honderden nieuwe leden besefte Warren dat hij die dag een gewicht van meer dan 65.000 kilo had ondergedompeld. We zijn met elkaar veel te dik, constateerde hij. En samen met een drietal gezaghebbende artsen bedacht hij het Daniel Plan. Hij begon met zichzelf en zijn eigen gemeente. Zelf viel hij 24 kilo af, en zijn grote gemeente in totaal 117.000 kilo. Nu is er zijn boek, Gezond leven. Niet alleen voor dikkerds, maar voor iedereen die als christen met dit thema aan de slag wil.

Het is de zoveelste bevestiging: als alle Nederlanders vanaf vandaag de helft gingen eten van wat ze nu aten, en vijf keer zoveel gingen bewegen als ze nu doen, dan kan ons budget voor gezondheidszorg wellicht wel met driekwart naar beneden. Misschien hebben we dan wel helemaal geen minister Schippers meer nodig! 

woensdag 17 december 2014

Christmette

"Eigenlijk sta je als blokfluitist in je blootje op het podium. Er is niets waar je je achter kunt verbergen. Het is raak of het is niet raak. En dat is ook de eerlijkheid die mij aanspreekt in het instrument. De blokfluit heeft een paar updates gemist in de muziekgeschiedenis. Updates die er bij andere blaasinstrumenten voor hebben gezorgd dat ze foutloos zijn, perfecte machines, met veel klepjes. Maar wat mij nu juist zo interesseert aan de blokfluit is dat hij niet af is en allerlei nukken kent. Die spanning voel je als publiek ook. Als luisteraar hoor je: die toon hoeft maar 1 millimeter die kant op te neigen en het gaat mis. Het is een soort koorddansen."

Ach, al weer een dik half jaar geen blog. De laatste was op 7 mei, de verjaardag van mijn geliefde oudste zuster. Het zou eens wat vaker moeten, al was het maar om een mooi citaat uit de krant te delen, zoals het bovenstaande uit Trouw van vanochtend. Erik Bosgraaf, als jonge blokfluitist gecoacht door mijn vroegere koordirigent Broer Giesing, in een dubbelinterview met Willem Jeths, neef van onze overbuurman Henk. Laatst in Leeuwarden nog een prachtig concert met Erik en Broer mee mogen maken, in de Grote Kerk, met de onvergetelijke herinneringen aan koorrepetities in de vorige eeuw, in het koor bij de Nassau-graftombe, soms bij temperaturen om het vriespunt. We mochten echt wel repeteren in de verwarmde kosterij; maar we waren daar gek, als je in de kerk zelf mocht zingen. 

Het blokfluitinterview moest ik wel even lezen na de generale repetitie van de Franeker Christmette in Kollum gisteravond. In Kollum, want hij wordt vrijdag eerst in Kollum gezongen, en pas zaterdag in Franeker. Een soort Naarden van het noorden, maar dan met kerst: de zaterdag voor Kerst Pretorius' Christmette. Als de eerste strijkersklanken van Puer Natus klinken, dan smelt ik, altijd weer.

En dit jaar hebben we er een jonge blokfluitiste bij, tevens theologiestudente in Groningen. Haar vriendin, blokfluit-leerling van dezelfde docente en eveneens Groninger theologiestudente, speelt op Eerste Kerkdag in Franeker in de Voorhof.

Welnu, genoeg even tot zover. Alleen nog even een linkje.
Naar Puer natus in Bethlehem op YouTube (een van de reacties onder het filmpje vraagt aandacht voor het enthousiasme van de contrabassist in de refreinen).

En, vooruit, ook een naar een boek. Voor Kerst. Laat ik maar geen boeken eromheen doen, maar gewoon het verhaal zelf. In gewone taal.

Voor als het weer even gaat duren: alvast mooie kerstdagen en een goede jaarwisseling!