vrijdag 13 februari 2015

Abraham en Job, De Jong en Akkerman



“Op zekere dag kwamen de zonen Gods om zich voor de Here te stellen, en onder hen kwam ook de satan. En de Here zei tot de satan: Vanwaar komt gij? En de satan antwoordde de Here: Van een zwerftocht over de aarde, die ik doorkruist heb. Toen zei de Here tot de satan: Hebt gij ook acht geslagen op mijn knecht Abraham? Want niemand op aarde is als hij, zó vroom en oprecht, godvrezend en wijkende van het kwaad. Maar satan antwoordde: is het om niet dat Abraham u vreest? Gij hebt hem in zijn ouderdom en terwijl zijn vrouw onvruchtbaar was met een zoon gezegend en aan die zoon hebt u een buitengewone toekomst beloofd. Strek maar eens uw hand uit en neem hem die zoon af, zou hij u dan niet openlijk vaarwel zeggen? - Goed, hij is in uw macht, zei de Here, maar denk erom! Spaar zijn leven!"

*

Vorige week heerlijk met de trein naar Den Haag geweest. Dwars door de Oostvaardersplassen, op bezoek bij Jan Buisman, om hem zijn nieuwe boek te brengen: Duizend jaar weer, wind en water in de Lage Landen, deel 6. 1044 bladzijden. Volgende week hoopt hij 90 te worden.

Treinreizen is een eeuwige worsteling tussen lezen en uit het raam kijken, en meestal is het wat laveren tussen die twee. Deze keer werd ik toch wel flink in de greep gehouden door De overste van deze wereld van Drs. H. de Jong. Aangetrouwde achterneef noem ik hem, want een tante van vaders zijde is met een De Jong getrouwd. Intrigerend is De Jongs laatste hoofdstuk, dat hijzelf 'een poging' noemt. Daarin bespreekt hij de moeite die we denk ik allemaal hebben met het verhaal van Izaäks offer, en in het bijzonder met het feit dat God Abraham zelf opdracht voor dat kinderoffer geeft. 

Stevo Akkerman verwoordt die moeite zo, in zijn roman Donderdagmiddagdochter, die ik diezelfde dag 's avonds voor het slapengaan las (zulke samenlopen krijg je wanneer je in meerdere boeken tegelijk bezig bent):  "Ik schud mijn hoofd. God grijpt in, maar hoe verloopt de terugreis van Abraham en Izaäk? Wat zegt de zoon en wat antwoordt de vader? Ik heb nooit begrepen, als kind al niet als dit verhaal aan tafel werd gelezen, of op school, of in de kerk, waarom iedereen doet alsof het heel normaal is dat je je zoon op een altaar bindt en het mes heft. Ik begrijp God niet, ik begrijp Abraham niet, ik begrijp Izaäk niet en ik begrijp de kerkgangers niet die hen wel begrijpen."

De Jong zoekt een uitweg door bij die opdracht van God te wijzen naar invloed van de Boze. De andere hoofdstukken van zijn boek leggen daarvoor een basis. Het citaat aan het begin van deze blog zet onze gedachten op het spoor dat De Jong bewandelt. 

Boeiend dus, dat nieuwe boekje van De Jong. Maar - ik heb vanuit de trein, op de terugweg uit Den Haag vorige week vrijdag, toch ook zeer van de besneeuwde velden genoten.


Geen opmerkingen:

Een reactie posten